Stypendium imienia inż. Adama Mazura – byłego prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego (SITPChem) - przyznane jest od 2024 roku najlepszemu absolwentowi studiów II stopnia w obszarze inżynierii oraz technologii chemicznej.

Celem stypendium jest promowanie kształcenia inżynieryjnego wśród studentów Wydziału Chemicznego Politechniki Wrocławskiej w obszarze inżynierii oraz technologii chemicznej. Projektodawcą i fundatorem stypendium jest dr inż. Maciej K. Mazur, Prezes Spółki HEWEA (sp. z o.o.). Laureat konkursu otrzymuje jednorazową nagrodę w wysokości 1000 EUR.

Dotychczasowi laureaci Stypendium:

• 2024: Mateusz Leśniowski za pracę pt. „Badanie wpływu wybranych parametrów procesu na wydajność instalacji produkcyjnej (produkcja estrów fosforowych)” wykonaną pod opieką dr. inż. Sebastiana Balickiego i mgr. inż. Krzysztofa Juzwy w ramach Programu Stypendialnego PCC Rokita
• 2025: Aleksandra Bobowska za pracę pt. "Perowskity na bazie tlenku manganu i żelaza dla spalania paliw w chemicznej pętli tlenkowej" wykonaną pod opieką dr hab. Eweliny Ksepko, prof. uczelni.

Regulamin przyznawania stypendium imienia inż. Adama Mazura.

Stypendium imienia Renaty i Jarosława Szynkarczuk przyznawane jest jednorazowo najlepszemu studentowi/studentce studiów I stopnia oraz najlepszemu studentowi/studentce II stopnia studiującym na kierunku Chemia i inżynieria materiałów na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej.

Wysokość stypendium to 1000 UDS, a jego celem jest promowanie kształcenia w obszarze inżynierii materiałowej wśród studentów Wydziału Chemicznego Politechniki Wrocławskiej.

Regulamin programu stypendialnego im. Renaty i Jarosława Szynkarczuk.

Dr inż. Jarek (Jarosław) Szynkarczuk i mgr inż. Renata Szynkarczuk ukończyli studia magisterskie na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej w 1985 r. Po studiach, mgr inż. Renata Szynkarczuk pracowała w Katedrze Chemii Nieorganicznej na Wydziale Inżynieryjno-Ekonomicznym Przemysłu Akademii Ekonomicznej (obecnie Uniwersytet Ekonomiczny). Natomiast dr inż. Jarek Szynkarczuk pozostał na Politechnice Wrocławskiej, gdzie pod opieką prof. Józefa Kubickiego, w Instytucie Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych, realizował badania do pracy doktorskiej pt. „Kinetyka elektroredukcji wybranych kompleksów Cr(III)”, którą obronił w 1989 r.

Pomimo krótkiego, 4 letniego związku z Politechniką, doktor Szynkarczuk  zdołał opublikować kilka poważnych publikacji naukowych dotyczących mechanizmów elektroredukcji związków chromu, w tym w: Electrochemica Acta (2 publikacje), Talanta, Journal of Applied Electrochemistry czy Journal of Luminescence. Ta ostatnia była efektem współpracy doktora Szynkarczuka z prof. Zdzisławem Ruziewiczem i prof. Józefem Lipińskim.

Po obronie doktoratu doktor Szynkarczuk wyjechał na stypendium podoktorskie do Imperial College of Science and Technology, University of London, a w 1991 roku przeniósł się do Kanady, gdzie rozpoczął pracę naukową w Natural Resources Canada w Devon niedaleko Edmonton. W tym czasie mgr inż. Renata Szynkarczuk współpracowała z firmą Shell nad usprawnieniami rafinerii naftowych w Kanadzie i USA.

W latach 1994 – 1997 doktor Szynkarczuk działał w branży wydawniczej zajmując się publikacjami i innymi materiałami dotyczącymi przemysłu naftowego. Natomiast w latach 1997-2024 pracował w CCI Thermal Technologies Inc. z siedzibą w Edmonton w Kanadzie na stanowisku kierownika ds. Badań i Rozwoju – Produkty Naftowe.

Doktor Szynkarczuk jest twórcą kilku patentów dotyczących opracowania i modyfikacji różnych produktów przemysłowych. Odegrał kluczową rolę w szybkim rozwoju firmy CCI Thermal i włączeniu jej w 2017 roku do Thermon Group of Companies z Teksasu. On i Jego grupa zajmowali się m.in. katalitycznym spalaniem gazowym, w tym dla gazowych grzejników przeciwwybuchowych i pieców na podczerwień. Wynalazek podgrzewacza katalitycznego dr. Szynkarczuka został nagrodzony Alberta Business Awards (2003), oraz prestiżową nagrodą Awards of Distinction.

Doktor Szynkarczuk jest autorem wielu artykułów naukowych i technicznych opublikowanych w uznanych czasopismach. Swoje osiągnięcia przedstawiał też na licznych konferencjach. Był i jest członkiem wielu organizacji, w tym The Chemical Institute of Canada, American Filtration Society, Canadian Gas Processors Suppliers Association, Electrochemical Society (USA), Royal Society of Chemistry (Wielka Brytania) i Society of Manufacturing Engineers.

Do najważniejszych osiągnięć dr. inż. Jarka Szynkarczuka należą:

• opracowanie technologii oddzielania kwaśnego gazu jako produktu odpadowego procesu wydobycia ropy i gazu oraz odzyskiwania siarki i wodoru;
• opracowanie przyjaznego dla środowiska procesu elektrochemicznego oczyszczania ścieków z sektora wydobycia i przeróbki węgla kamiennego.

Obecnie doktor Szynkarczuk działa w branży nieruchomości, natomiast Pani Renata jest na emeryturze.

Dotychczasowi laureaci stypendium:

• 2020: Weronika Bodylska
• 2021: Julia Wnętrzak, Weronika Spałek,
• 2022: Marek Czyszczoń, Marek Adaszyński
• 2022: Marcin Kozak, Alicja Matusiak
• 2024: Katarzyna Latacz, Dawid Mazur
• 2025: Mateusz Polański
• 2025: Franciszek Zaleski
• 2026: Natasza Pardus

Zarząd Oddziału SITPChem we Wrocławiu ogłasza konkurs na najlepszą pracę dyplomową z obszaru technologii chemicznej i pokrewnym, dla absolwentów studiów I stopnia.

Celem konkursu jest wyłonienie najlepszej pracy licencjackiej z chemii zrealizowanej w roku akademickim 2023/2024 i najlepszej pracy inżynierskiej zrealizowanej w roku akademickim 2024/2025 oraz promowanie wśród studentów kształcenia w obszarze technologii chemicznej i pokrewnym, z naciskiem na zdobywanie umiejętności praktycznego rozwiązywania problemów technologicznych już na studiach I stopnia.

Organizatorzy konkursu preferują prace doświadczalne o nowatorskich rozwiązaniach rzeczywistych problemów technologicznych. Kandydatury są zgłaszane przez opiekunów prac dyplomowych do końca lutego 2025. Laureaci konkursu otrzymają nagrody rzeczowe lub pieniężne.

Regulamin Konkursu Zarządu Oddziału SITPChem we Wrocławiu.